Clingle du Mont Ventoux

Door Harald

Surfend over het web kwam ik een clubje tegen die zich de malloten van de Mont Ventoux noemen. Je wordt malloot door deze kale berg van drie kanten op een dag te beklimmen. Je legt dan 135 km af met 4400 hm, kortom een vrij serieus rondje. Omdat de Mont Ventoux toch hoog op mijn verlanglijstje stond leek me dit wel een uitdaging. Ook zou het goed passen in de voorbereiding op de Elfstedentocht en de Dreilandengiro. Het zou rond Hemelvaartsdag het beste uitkomen. Vlug een accomodatie geboekt en alles reisklaar maken.Op maandag 14 mei koers gezet richting Bastide du Ventoux, ons verblijfadres, in Bedoin. Hier stonden Lieve en Paul voor ons klaar. (als je ooit die kant op gaat moet je daar overnachten, is helemaal top) Volgens weerman Paul was Donderdag de beste dag om naar boven te gaan, Dinsdag en Woensdag was de mistral zo aanwezig dat het niet verantwoord was. Donderdag was het ook nog hemelvaartsdag dus een prachtige dag voor zo'n ritje. In ons verblijf verbleef ook een leuk stel, Gijs en Ina, welke al eerder naar boven waren geweest en zij konden mij mooi vertellen wat me allemaal te wachten stond. De Dinsdag kon ik mooi benutten om met onze E-bike afdeling wat los te gaan rijden en we kozen hiervoor een mooi rondje langs de gorges de la Nesque. Woensdag stond cultuur op het progamma. De keuze hiervoor viel op Avignon bekend van het paleis van de paus en natuurlijk de pont. (wie kent niet het liedje 'sur le pont d'avignon..........) Tijdens het bezoek aan het voormalige onderkomen van vele pausen tussen 1400 en 1600 kregen we het trieste nieuws dat Cees Bax was overleden. Het eerste wat me te binnenschoot was dat als de poging ging slagen ik dit op zou dragen aan Cees. Ook was ik ervan overtuigd dat hij me zou duwen op moeilijke momenten dus wat kon er nu nog fout gaan?

Op Donderdag 17 mei moest het dus gaan gebeuren. Om 7.30 uur begonnen de voorbereidingen, aankleden, bidons vullen en goed ontbijten natuurlijk. Het weer was prachtig en de mistral was in geen velden of wegen te bekennen. Paul ging brood halen en zou de eerste stempel op mijn kaart laten zetten. Om 8.30 uur was het tijd om te gaan. Na met Franka nog even te strategie doorgesproken te hebben kon ik gaan. Uitgezwaaid door Franka, Lieve, Paul en Gijs ging ik beginnen aan de missie. Om 8.41 stond ik aan de startstreep in Bedoin en begon de eerste klim. Na ongeveer 1 km kwam ik langs ons verblijf waar iedereen enthousiast stond te zwaaien. Het was meteen omhoog en omdat ik nog koud was viel het meteen zwaar. Bij saint Esteve begon het echte werk. Vanaf dat moment komt hij niet meer onder de 9%. Tussen de bomen heb je niet in de gaten hoe stijl het eigenlijk is. Aangekomen bij chalet Reynhard krijg je even een paar % minder voor je kiezen maar ook de laatste 5 km is gewoon 9%. Wel is de omgeving adembenemend, iets wat je nu juist niet kunt gebruiken! Op 1 km voor de top kom je langs het monument van Tom Simson, ook al zo'n markant momentje. Na 1u57min bereikte ik voor de eerste keer de top. In de souveniershop vlug een stempel gehaald, armstukken en windjack aan en naar beneden. De afdaling ging heel hard en voor ik het wist stond ik in Malaucene. Daar kwam ook net Franka aanrijden dus de verzorging was optimaal. Stempelen bij een tabakzaak en weer naar boven.

Ook deze kant is 22 km en wat % betreft doet hij niet veel onder voor de Bedoin kant. De weg is breder en meer open maar ook drukker met verkeer en ook hier lijkt geen einde aan te komen. Het duurt ook langer voor je de top weer ziet wat het moraal niet echt ten goede komt. Onderweg stond er wel regelmatig een 'lekker wijf in een zwart busje' me aan te moedigen wat dan weer wel moraal gaf. Na wederom 1u57min stond ik weer boven. Ik kreeg een lekker warm jasje en kon me weer naar beneden storten, zo de lavendel in. Om in Sault te komen moest er nog wel even een paar honderd meter geklommen worden, iets waar ik niet op gerekend had. Omdat de grote plaat erop stond dreigde de kramp er in te schieten en dat kon ik nu net niet gebruiken. Aangekomen in Sault stond Franka al weer te wachten om mijn jas aan te pakken en te bevoorraden. De stempel haalde ik bij een cafe en maar weer naar boven.

Dit zou de 'mietjeskant' zijn maar al je er al 2 beklimmingen op hebt zitten weet ik niet wat er 'mietjes' aan is. Deze klim is 26 km maar de % zijn iets menselijker. Het wegdek is wel slecht en daar ga je je in al je ellende mateloos aan ergeren. Ook is het hier erg rustig, er rijden maar weinig mietjes. Bij het chalet stond voor de laatste keer de ravitaillering en we begonnen aan de laatste 6 km in het prachtige maanlandschap waar deze berg om bekend staat. Omdat ik deze kilometers ook al in de 1e keer had gehad wist ik wat me nog te wachten stond en daar werd ik niet vrolijk van. Omdat opgeven geen optie is (waar heb ik dat meer gehoord) ging het verstand op nul. Bij het punt van de laatste 2 km was het eigenlijk helemaal op en werd het echt lijden. Gelukkig bood het monument van Simson uitkomst want dit moment wilde ik aangrijpen om een eerbetoon aan Cees Bax te brengen. Mijn bidon met daarop R.I.P. Cees Bax 16-5-2012 heb ik een mooi plaatsje gegeven op het monument. De laatste km heeft Cees me volgens mij geduwd want voor ik het wist was ik boven waar mijn schatje me op stond te wachten. Na 2u05min was ik weer boven. Een onvergetelijk moment maar de missie was nog niet volbracht, ik moest nog terug naar het startpunt. Vlug mijn jasje aan en naar beneden. Een laatste groet aan Cees en gaan met die banaan. Wat een geweldige afdaling was dat. Bij chalet Reynard zaten Gijs en Ina maar door mijn snelheid miste ik dat. Om 17.01 uur was ik bij het startpunt en moest ik wachten op mijn begeleiding.

Na 8u20 min zat mijn missie erop en ben ik malloot van de Ventoux. Ik snap die naam nu ook en hij is nog terecht ook want een normaal mens doet zoiets niet. Een paar gegevens volgens polar: 136 km, 4770 hm, gem. snelheid 18.1, 6489 calorieen. Max snelheid 70 km/u. Na een heerlijk maaltijd bij Pasta & Basta en een goede nachtrust zijn we op vrijdag aan de terugreis begonnen. Het was een zeer geslaagde trip, ondanks het slechte nieuws op Woensdag. Een prachtige omgeving, geweldige accomodatie en leuke mensen leren kennen, kortom missie geslaagd!!!

Voor een overzicht van alle filmpjes van OGOTT, klik hier!

OGOTT Youtube

<- Terug

Overzicht

Volgende ->