1e OGOTT wielertour 2012 op Mallorca. 27-2-2012

Door Harald

Na een periode waarin het alleen maar over rayonhoofden en de tocht ging vonden we het de hoogste tijd om de 1e OGOTT wielertour 2012 te gaan organiseren. Omdat veel mensen dankzij carnaval al een paar dagen vrij hadden leek die periode uitermate geschikt voor de wielertour. De boot vanuit Barcelona werd geboekt en ook werd contact gelegd met ons vaste hotel op Mallorca, Hotel Ayron. Toen alles geregeld was bleek het voor veel van onze fietsvrienden allemaal te kort dag of had men andere verplichtingen.

Op maandag 20 Februari om 7.00 uur werd de reis aangevangen. Onze eigen fietsen ingeladen, extra sets wielen en de halve werkplaats van Francois gingen mee. Onderweg liep alles van een leie dakje (volgens onze dakdekker) en kwamen we om 19.00 uur aan bij de boot welke onder aan de Ramblas in Barcelona al op ons lag te wachten. Nadat we de auto hadden ingecheckt konden we te voet over de ramblas op zoek naar een restaurantje. Omdat we deze trip al eens eerder, tijdens een John Knoops wielerweek, hadden gemaakt, werden we al gauw herkend en vroegen de spanjaarden zich af waar ‘die Adrie’ was? Nadat we hadden uitgelegd, in plat helmonds,dat hij toch echt moest werken gingen we terug naar onze auto om deze de boot in te rijden. Om precies 23.00 uur vertrok de boot richting Palma de Mallorca en kon voor Francois het ‘kitsen’ beginnen. Na, als heuze Celine Dion’s, voor op de boeg te hebben gestaan terwijl we de haven verlieten, zochten we al gauw onze hut op waarna we als een blok in slaap vielen. Om 6.00 uur werden we vriendelijk gewekt door een sexy spaanse vrouwenstem en konden we om 7.00 uur de boot verlaten en richting ons hotel rijden. Om 7.30 uur waren we bij hotel Ayron en konden we meteen aanschuiven voor het ontbijt. Onze kamers waren ook al beschikbaar dus we konden ons meteen omkleden en aan de 1e etappe beginnen. Deze bracht ons naar Llucmajor van waaruit we begonnen aan de klim naar Randa Cura. Dit is een prachtige weg met veel vergezichten en een begrip voor de wielerliefhebbers. Terug naar beneden gingen we via het binnenland terug naar El Arenal. Deze etappe was ruim 100 km lang en bevatte bijna 1000 hm. Kortom , de kop was eraf. Terug bij het hotel bleek dat er veel nederlanders waren. Omdat natuurlijk de scholen ook vrij waren liepen er veel nieuwelingen en junioren rond welke ook alweer terug waren van hun trainingsronde. Ook hier op Mallorca bleek onze bus weer een opvallende verschijning en de gesprekken met onze medegasten kwamen dus al gauw op gang. Zo zaten we dus samen met de familie Kreder, ja van Michel en Raymond van Garmin-Cervelo, en de familie van Empel met de aanstormende talenten Etienne en Justin in een hotel. Ook was er nog een extra ‘attractie’ in de vorm van Hans de Wit met zijn neutraal materiaal. Kortom, de sfeer was perfect.

Op woensdagmorgen stond de 2e etappe op de rit en deze ging naar het klooster van San Salvador. Ook nu weer via prachtige wegen naar een katholiek hoogtepuntje. Onze trip was nu al gezegend en kon dus niet meer fout. De 2e etappe was 113 km lang en bedroeg 1002 hm. Onderweg een heerlijk ‘baguetje atun’ gegeten en de hele dag in de zon gereden. Hier doen we het dus voor.

De donderdag stond in het teken van de konninginnenrit naar het hoogste punt van het eiland: de Pig Major. Hier zou nog sneeuw liggen dus daar moesten we zijn! De junioren van van Empel wilden graag een keer met ons mee want zij moesten een lichte training doen. Toen wij zeiden dat wij de zwaarste rit van de week gingen rijden wilden ze dus graag me: zoals gezegd een lichte training!!!!

Voordeel was wel dat we tijdens deze rit een echte volgwagen hadden. Na gezellig over de Soller gereden te zijn mochten we vanuit het plaatsje Soller beginnen aan de klim van ruim 15 km. Halverwege kwamen we de eerste sneeuw tegen en gedurende de verdere klim werd het landschap alleen maar adembenemender. Omdat de temperatuur gewoon goed was, was het geweldig om deze klim onder deze omstandigheden te rijden. Na de tunnels kwamen we aan bij het stuwmeer alwaar de Mallorcaanse rayonhoofden nog bij elkaar zaten. Hier kregen we vanuit onze volgwagen onze jasjes waarna we aan de afdaling konden beginnen. Aangekomen bij het benzinestation werd het tijd voor de innerlijke mens. Na deze pauze bracht de route ons weer via de mooie wegen terug naar El Arenal. De konninginnenrit zat er op en was met 139 km en ruim 2000 hm de zwaarste rit van de week. Terug op de hotelkamer waren we benieuwd naar de mooie beelden maar al gauw bleek dat we ons ‘rolletje’ waren vergeten in onze camera. Gelukkig had moeder van Empel genoeg foto’s getrokken om toch een blijvende herinnering te hebben aan de prachtige tocht.

De vrijdagrit zou gaan over de mooi Andratx route. Om daar te komen moet je dwars door Palma wat ook wel weer wat heeft. Vanaf Santa Ponca krijg je weer de mooie landschappen voorgeschoteld met nu mooie vergezichten over de ruwe kustlijn. Deze weg is toch echt wel de mooiste van het hele eiland. Via Esporles gingen we terug na Palma waar we rond de middag dwars door heen fietsten. Dit is wellicht niet voor iedereen geschikt maar is wel de moeite waard als je van ‘wat drukte’ houdt. Als je dit zonder kleerscheuren volbrengt ben je een technisch zeer vaardige coureur ! 115 km en 1600 hm konden we weer bijschrijven.

De zaterdagetappe stond in het teken van uitfietsen. Hievoor werd gekozen voor een relatief vlakke etappe van 120 km met maar 900 hm. Hoogtepunt van deze rit waren de 2 rondjes over de wielerbaan van Sineu. De rest van de tour was wederom schitterend. Om half 3 zat de 1e OGOTT wielertour 2012 er wat betreft fietsen op. Nu was het inpakken geblazen om de boot van 23.30 uur te halen. Deze boot bracht ons terug naar Barcelona waar we om 8.00 uur konden beginnen aan de terugreis. Omdat we waarschijnlijk nog wel een keer op de route soleil terecht zullen komen dit jaar kozen we ervoor om terug te rijden over Parijs. Ik wist uit het verleden dat dit een mooie weg is om te rijden en het in tijd en km niks uitmaakt. Eerste hoogtepunt van de reis was het viaduct van Millau, een brug van 2460 meter lang en 343 meter boven de grond en daarmee tot januari 2012 de hoogste brug ter wereld. Via de vulcanen van de Puy de Dome kwamen we terecht in Parijs, alwaar Francois voor de eerste keer de Eiffeltoren zag. Hij moest wel goed kijken want we hadden er goed de vaart in. Na de wereldsteden Barcelona, Parijs, Brussel en Antwerpen kwamen we om 20.00 uur aan bij onze hoofdsponsor waar we werden ontvangen door onze partners welke ons natuurlijk vreselijk hadden gemist. Na de vraag hoe was het geweest moesten we al gauw uitleggen wie Silvia en Jenny waren die zich hadden gemeld op ons Gastenboek. Natuurlijk hebben ook wij geen idee. De 1e OGOTT wielertour 2012 op Mallorca zit er op en was zeer geslaagd ondanks de wat tegenvallende deelname. Dit zal ons echter in de toekomst niet weerhouden van het wederom organiseren van een OGOTT wielertour. Houdt onze site en twitter in de gaten want voor je het weet ‘zijn we der weer weg van'!!!!

Voor een overzicht van alle filmpjes van OGOTT, klik hier!

OGOTT Youtube

<- Terug

Overzicht

Volgende ->